İşçi sınıfı içinde komünist çalışmanın fabrikalarda önemli ayaklarından birisi oluşturan sendikal çalışmanın doğru olarak ele alınması ve buna uygun düşen bir pratik çalışmanın örgütlenmesi oldukça önem taşımaktadır. Devrimi hareketin bu alandaki pratiğinde ciddi sorunların yaşandığı ve teoriye uygun bir pratik çalışma geliştirmenin sorunlu olduğu bir gerçektir. Sendika ağalarının ve bürokratlarının sendikalarda egemenliğinin kırılamaması ve güçlü devrimci sendikal hareketin yaratılmaması hem komünist hareketi zayıf düşürmüş ve hem de işçi sendikal hareketi zayıf düşürmüş ve sendikaların burjuva bilinç dışına çıkmasını engelleyici olmuştur.
Buradan olarak politik mücadelenin sınıf çalışması ayağı olan sendikal çalışma; işçi sınıfını örgütlülük düzeyini yükselten, buradan sınıf bilinci ve kendi kurtuluşu için mücadelenin yöntemlerini işçilere taşıyan birlikler olarak rol oynamakta ve sınıfın komünist hareketle aynı kulvarda buluşmasında önemli bir manivela rolünü oynamaktadır. Sınıf çalışmasının en küçük örgütlenmesi olarak fabrika örgütlülüğü de sınıf bilincini yükseltmede, yerel ve bölgesel örgütlülükler oluşturmada önemli bir yer tutmaktadır.
Fabrikalarda yapılacak olan sınıfa yönelik sendikal çalışmada özellikle kurulacak ve oluşturulacak komitelerde işçilere kendisi için sınıf olma bilincini verecek eğitim çalışmaları önemli bir yer tutmaktadır. Sendikal çalışmanın kararlı ve sonuç alıcı olması, işçilerin sermaye karşısındaki tuttukları yer ve oynayacakları rollerini kavratmaktan ve kurtuluşlarının nereden olduğunu göstermek bakımından önem taşır.
Fabrikalardaki sendikal çalışmalarda; küçük birimlerin büyük birimler şeklinde kaynaştırılmasına, yerel ve bölgesel birimlerin örülmesine hizmet etmesine dikkat etmek, işçiler ve fabrikalar arasında dayanışma, yardımlaşma ve güç birliği oluşturmayı hedeflemek gereklidir.
Fabrikalardaki örgütlenmelerde; sınıf sendikacılığı perspektifi çerçevesinde kolektivizmi işçiler arasında geliştirmek, burjuvazinin bireyci, bencil, örgütsüz yaşam dayatmasını ve bunun düşünsel etkilerini tersine çevirmek de son derece önemlidir
Tabii örgütlenme sorunlarına hangi cepheden bakıldığı da belirleyici özelliktedir. Sınıf sendikacılığı ve sarı sendikacılık anlayışları örgütlenme biçimlerine de yansımakta, sonuçları bakımından belirleyici olmaktadır.
Sınıf sendikacılığı perspektifine göre sendikal çalışma sadece ekonomik talepler ve TİS sorunları ile sınırlı bir çalışma değildir.. İşçiler içinde sınıf bilincini geliştirmek, birleşik, fiili, meşru mücadeleyi yaratmak ve bu mücadelenin bir parçasını oluşturmak, fabrikalardaki çalışmalara damgasını vurmalıdır.
Sınıf uzlaşmacı sendikalarla sınıf sendikacılığı arasındaki farkların işçi sınıfı tarafından bilince çıkartılması hedeflerimiz arasında bulunmalıdır.
İşçilerin, toplumun tüm sorunlarına karşı duyarlı hale geldiği sendikal örgütlülükler, ancak devrimci sosyalist bir kurtuluş projesiyle birleştirildiğinde gerçekçi ve sonuç alıcı olabilir. Politik özgürlüklerden kopuk ve ekonomik taleplerle sınırlı bir sendikacılık anlayışı sınıfın darlaşması, donuklaşması ve kırıntılarla idare etmesi anlamına gelir ki. Bunun burjuva bilincin dışına çıkmayı zorlaştırıcı bir etkide bulunacağını ve kendisi için dövüşür bir konumuna gelmesini de güçleştireceği anlamına gelir.
O yüzden fabrika örgütlülüğünün tüm bu örgütlülüklerin başlangıcı ve temel çekirdeği olduğu düşünüldüğünde, buralarda daha da azgınlaşacak olan kapitalizmin saldırılarına karşı sınıf bilinçli birlikler oluşturmak, ve bugün işçi sınıfından fellik fellik uzak tutulmaya çalışılan sosyalist düşünceyi yaymanın odakları haline getirmek, ve nihayetinde buralardan genele yayılacak, mücadele rüzgarını arkalamak gerekiyor.
Fabrikalarda sendikal çalışma yürütmede ilk elden fabrika içinde işçilerin gündemini takip eden bildiri, afiş, el ilanları,pullar vb. işçilerin haklarını gaspa yönelik bilgilendirmenin işçilere ulaştırılması çalışmanın bir ayağını oluşturmakta. Fabrika içi örgütlenmede ise öncelik öncü işçilerin kazanılmasına ve ilişki kurulmasına hasret edilmeleridir. Bu temas ve ilişki, içerde örgütlülüğü kontrol altında tutmak bakımından önemli bir yerde durmaktadır. İşyeri çalışmasına öncü işçilerden oluşturulacak bir fabrika komitesiyle işe başlanmalıdır. Oluşturulacak bu komitenin altında örgütlenme komisyonları kurarak ağ büyütülmelidir.
Sendika/sınıf çalışmalarında fabrika örgütlenmeleri asıl olan bir illegal yada yarı legal çekirdek komite, etrafında genişleyen komisyonlarla güvenlikli bir şekilde yürütülmelidir. Bu güvenlik, sermaye ve işverenlerin örgütsüzleştirme sendikasızlaştırma saldırılarına karşı, tedbir alınması ve en önemlisi de oluşturulan örgütlülük ağının kararlı sınıf bilinçli bir hale getirilmesi, örgütlülüğün sağlam sürdürülmesi bakımından ön koşuldur.
Sendikal çalışmada komite ve etrafındaki komisyonlarla üyelikler oluşturulmalı ve üyelik çalışması mümkün olduğu kadar kapsayıcı olmalı ve genişleyerek devam etmelidir. Fabrikada oluşturulan bu örgütlülüğün genişliği işveren karşısında güçlü bir birlikteliğe tekabül edecektir.
Fabrikada sendikal çalışmanın bir başka ayağı süreklilik ve sistemlilik arz eden aydınlatma amaçlı eğitim çalışmalarıdır. Fabrikadaki komiteden başlayarak tüm üyelere sınıf bilinci verebilmek, örgütlülük bilincini geliştirmek, çalışmalara süreklilik kazandırmak, olası açığa çıkmalar ve direniş sürecinde daha kararlı bir tutum almayı sağlama almak bakımından olmazsa olmazdır. Bu eğitim çalışmaları yalnızca teorik-politik- örgütsel sorunları kapsamlı aynı zamanda, çalışma yaslarını, sendikal hakları vb. kapsamalı ki yasalar ve fiili engellemeler karşısında durdukları yer, almaları gereken tutum ve kararlılıkları güçlenmiş olsun. Eğitim çalışmaları; sınıf mücadelesindeki gelişmeler, başka işyeri/ fabrikalardaki direniş-grevler, güncel siyasal, politik gelişmeler, yasal haklar ve hatta kültürel etkinliklerle zenginleştirilerek geliştirilmelidir.
Sonuç olarak; havzalar ve fabrikada yürütülecek sendikal çalışmanın ana unsurları, öncelikle komiteleşmek ve komitenin etrafında yukarından aşağıya doğru örgütlülükler geliştirip güçlendirmek; oluşturulan komite ve işçilerde sınıf bilinci taşıyan eğitim ve bilgilendirme toplantıları düzenlemek; salt ekonomik talepli çalışmanın üstünde, politik ve toplumsal sorunlara ilişkin kendisi için sınıf olma gerçeğini kavratmak. Ve bu çerçevede politik özgürlükler talebini gündemlerine sokmak; sermaye, yasalar ve devletin işçi sınıfına karşı oluşturduğu işbirliğini ( ve saldırıları, pratik veriler üzerinden de işçi sınıfına anlatmak, teşhir etmek.
Ancak böylesine bir inatçı ve ısrarlı devrimci fabrika sendikal çalışma ile, fabrikalarda burjuva sendikal anlayış darbelenerek sınıf sendikal anlayışın sendikal hareket egemenlik kurmasının yolu aralanır ve sınıfla sosyalist hareketin aynı kulvarda buluşmasının yolu da kısalmış olur.