Sezer’den Demirel'e, generallerden Erdoğan’a, Bahçeli’den İnönü ve Baykal’a, değin tüm düzen partileri ve sözcüleri, parlamenter sistemi "özgürlükçü rejim" simgesi olarak her gün propaganda ediyorlar.

Oysa en demokratik burjuva cumhuriyetlerde bile, parlamento, tekelci burjuva gruplardan, partilerden hangisinin işçileri ve halkı bir dönem ayaklar altına alıp ezeceğine karar vermenin yeri ve aracıdır. Sermayenin işçi sınıfı üzerindeki diktatörlüğünü örten demokratik bir maskedir.

Ülkenmizde ise, parlamento hep, işbirlikci tekelci burjuvazi ve büyük toprak sahiplerinin gerici, faşist diktatörlüklerini gizlemenin kaba uydurma maskesi olagelmişti. Ülkemizin temel sorunlarına ilişkin tüm kararlar, kulislerde, bakanlıklarda, MGK'da verilir. Halkı "demokrasi" oyunuyla aldatmak için parlamentoda yalnızca parmak kaldırma işlemi yapılır.

Bu dün böyleydi, bugün böyledir, yarın da böylece olacaktır. Mustafa Kemal ve İsmet İnönü diktatörlükleri altında, tüm milletvekili adaylan kendileri tarafmdan belirlenir, tek parti CHP tarafından halka onaylatılırdı.

Menderes diktatörlüğü döneminde, asil işler, ABD ile görüşmelerde, kulislerde, bakanlıklarda kotarılır, anti-demokratik seçim yasalarıyla sağlanan DP çoğunluğuna parmak kaldırılarak onaylattırılırdı. "Odun koysam milletvekili seçilir" diyerek halkla alay eden Menderes, örneğin halkımızın evlatlarını ABD çıkarları için Kore savaşında kırdırma kararını ABD'nin talimati üzerine vermiş, parlamentoya, asker gittikten sonra göstermelik bir oylamayla onaylatmıştır.

Demirel hükümetleri döneminde, örneğin 1 970' te DİSK'i kapatma kararı, Koç'larla, Sabancılarla yapılan görüşmelerde verilmiş, parlamentoda göstermelik görüşmeyle onaylatırılmaya çalışılmıştır. Bu kararın uygulanması, ancak 15-16 Haziran büyük işçi direnişince önlenmiş DİSK yasalabilmiştir. Keza, MHP'li faşist çeteleri devrimcilere saldırtma karan ClA'yla görüşmelerde, kulislerde kararlaştırılmıştır. '77deki l Mayis katliami, Çorum ve Maraş katliamları özel Harp Dairesinde, kulislerde kararlaalnılarak uygulanmıştır. Ecevit hükümeti döneminde Kıbrıs savaşına MGK'da karar vemiştir. Özal döneminde Türkiye'yi ucuz işgücü cenneti yapan kararlar, IMF'yle görüşmelerde, olaganüstü hali sürdürme, Irak Kürdistanı'na savaş, Kürdistan'da Özel Tim, Özel Kolordu, koruculuk sistemini sürdürme ve katliamlar, birleşik faşist saldırıları meşru kılan TMY vb. hep MGK'da, zirvelerde kararlaştırılıp uygulamaya konulmuş, milletvekillerine parmak kaldırtılarak onaylattırılmıştır.

Faşizmi gizlemenin kaba ve uydurma maskesi olan burjuva partamentosu, gerçekte generallerle uyum içinde olan faşist, şovenist, dinci ve sosyal-demokrat burjuva partilerinin uzlaşma organıdır, işbirlikçi tekelci burjuvazi ve büyük toprak sahiplerinin, burjuvazinin düzen partileri, on milyarlar harcayarak, bol reklam yaparak, TV, radyo büyük burjuva basau kullanarak kendi aralarında yarışmakta seçimi kazanan düzen partisi generallerin denetiminde ülkeyi yönetir görününler.

Burjuva partilerin gerçek yüzü açığa çıktıkça, generaller "dürüstlük' demagojisiyle on senede bir ortaya çıkıp darbe yapmakta faşist rejimi hoşnutsuzluk arttıkça yeniden burjuva parlementosuyla faşizmi maskeleme oyunu oynamaktadır.

Egemen sınıfların bu oyununu, yalnızca işçi ve emekçi halk konseyleri demokratik devrimci iktidarı halka özgürlük getirecektir.

Halk konseyleri demokratik iktidarı, burjuva parlementonun tersine halkın seçtiği ve istediği an geri çağrılabileceği temsilcilerin doğrudan iktidarı.

Merkezi iktidar seçimle işbaşına gelir, valilik, kaymakamlık gibi kurumlar kaldırılır, yerel yönetimde emekçi halkın seçilmiş ve geri alabilir temsilcilerinin doğrudan yönetimi ile gerçekleştirilir.

Konseyler iktidarında, işçi sınıfına kent ve kır emekçilerine ve gençliğe, toplanma, örgütlenme ve eyleme özgürlüğü güvenceye alınır, aynı zamanda basın-yayın ve iletişim organlar ile toplantı salonlarını kullanamamanın ekonomik olanakları sağlanır. İşbirlikçi tekelci burjuvazi, büyük toprak sahipleri ve emperyalizmin işbirlikçilerine ise yasak ve baskı uygulanır.

İşçi ve emekçi halk konseylerı demokrasisi emekçilerinin yönetime mümkün olduğunca geniş şekilde katıldığı, yönetmeyi daha geniş kesimleriyle öğrendiği devrimci demokrasidir.

O halde faşizm ve onu gizleyen kaba ve uydurma parlemento oyununa karşı çık, işçi ve emekçi halkın devrimci mücadelesini yükselt.

Komünist devrimciler, halkı aldatarak yedekleme hedefini güden bu oyunu bozmak için, devrimi güçlendirmek için seçimlere katılıyorlar. Bağımsız devrimci yurtsever adayları destekle, faşist, şovenist, dinci, sosyal-demokrat burjuva düzene partilerine oy verme, hesap sor. Çare seçimlerde değil Kurtuluş devrimde.