Başında generallerin bulunduğu faşist MGK diktatörlüğü, Kürt sorunu, Irak, Ortadoğu, Kıbrıs, Ermeni, ABD’nin savaşı Irak’tan sonra İran ve bölge geneline yayma yönündeki adımları, bölgesel sorunlarla iç politika sorunlarını iç içe geçirmeye itiyor. Egemen sınıflar arasındaki güç mücadelelerini, dış politik koşullar ve denge değişimleri ile birlikte yeni ittifak ve mevzilenmeler ortaya çıkararak bu ortamda faşist MGK diktatörlüğü durumunu güçlendirmeyi hedefliyor. Bunun için generaller öncülüğünde Faşist MGK diktatörlüğü faşist, şovenist Türk milliyetçisi dalgayı kışkırtarak, faşist çeteleri sokaklara salarak işçi sınıfı ve emekçi yığınlara yönelik faşist baskı ve terörü artırarak, esasda yoksulluk ve sefaletin yarattığı sosyal patlama olasılığına karşı önlem olarak; emekçi yığınlara ve Kürtlere karşı devlet-sivil faşist terörü ittifak içinde yayıp-geliştiriyor.En basit kitle eylemlerine polis-jandarma saldırısı, DTP’ye yönelik tutuklama, ve kuşatma furyası aslında Marttan Mayıs ayına kadar devletin ipleri dahada gerdiğini ve yığınları faşist terörle zapr-u rapt altına almaya çalıştığını gösteriyor.

Nitekim Faşist MGK diktatörlüğü, topluma karşı açtığı topyekün faşist saldırı dalgasında, her araç ve yöntemi kullanmaktan geri kalmıyor. Bir yandan devlet destekli mafya faşist çeteler okullarda, fabrikalarda , semtlerde halka korku saçıp sindirmeye çalışırken öte yandan devlet polis ve jandarma terörü ile kitleleri korku duvarına hapsetmeye ve birleşik bir devrimci halk mühalefetinin gelişiminin önü kapatılma çalışılıyor.

Faşist diktatörlük, emekçilerin çözüm bekleyen temel ekonomik, sosyal ve siyasal sorunlar çözüm bulamaz ve bu sorunlar karşısında zorlanırken, bu durumda çıkış için şeriatçılık ve bölücülük tehlikesi bayrağını sallayarak; ”vatan, millet, sakarya” edebiyatıyla yığınları aldatmaya ve faşist Türk şovenist dalgası etrafında toparlamaya ve faşizmin tahkim etmeye amaçlanıyor. Yoksulluk, işsizlik, sefalet ve politik baskılar, yığınların devrimcileşip sisteme karşı mücadeleye akması yönünde ilerlemiyor. İMF’nin yıkım politikalarıyla yıkıma uğrayan kitleler, devrimci komünist hareketin kendi iç sorunları aşarak devrimci alternatifi yükseltememeleri nedeniyle, sınıf çıkarları etrafında değil, faşist, şoven milliyetçi ve neoliberal, düşman bayraklar altında toplanıyorlar.

Ekonomik-sosyal yıkımın derin etkisi, toplumsal faşist milliyetçi etkinin yoğun olduğu bölgelerde kitlelerden kontrgerilla tetikçileri devşirmek kolaylaşıyor. TC devletinin bölünme paranoyasıyla zehirlediği kitleler, içerde faşist rejime kalkan, dışarda yerli ve yabancı tekellerin bölgesel güç olma stratejilerinin askeri olmaya itiliyor. Dahası, Kürt, Ermeni, Kerkük ve Kıbrıs vb. sorunları ve sahte laiklik elden gidiyor şeriatçılık korkuluğu sallanarak, işçi sınıfı ve emekçi yığınlara yönelik faşist baskı ve terörü artırılıyor. Bu faşist mengenin sıkılmasında , esasda yoksulluk ve sefelatin yarattığı sosyal patlama olasılığı ve Kürtlerin özgürlük istemlerinin sistemi zorlaması olduğu görülmelidir.

Faşist MGK dikatörlüğü tarafından körüklenen ve kışkırtılan faşist ırkçı açıklamalarla tırmandırılan; burjuva medya tarafından dozu sürekli yükseltilen Türk şovenizm histerisiyle yayılan provakasyonlar, linç girişimleri, faşist saldırılar, cinayetler vb. açıktan açığa kontrgerilla örgütlenmeleriyle her türlü örgütlü muhalefete karşı saldırı noktasına geldi ve emekçiler hedefe kondu. Bu faşist kuşatmaya yarayacak tek şey; işçi emekçi ve Kürt emekçi kitlelerinin, demokrasi, özgürlük ve eşitlik istemleri temelinde güçlerini birleştirip ayağa kalkmaları ve faşizmin karşısında dik durmaları gerekiyor. Bunun sağlanması için, ilerici, kürt yurtseveri, devrimci ve komünist tüm güçlerin grupçu ve küçük hesapları bir yana bırakarak, eylem ve güç birliğini sağlayıp geliştirerek, toplumun içe kapanmasını parçalayıp, faşist şovenist dalga karşısında, demokrasi,özgürlük ve eşitlik bayrağını yükselterek, faşist kuşatmaya karşı koymalıyız.