Barış görüşmeleir ,yol haritaları vb. yayınlandı ama bunlara  İsrail devleti uymadı ve kara yalanlarla Filistin halkının  haklı ve meşru özgürlük direnişini  gzöden düşürmeye ve kötülemeye çalıştı.uzlaşmaz ve barış istemeyen sanki filin halkıymış gibi İsrail siyonist devletleir amerikan emperyalizminin desteğiyle bölgede  tereö üreten ülkelerin başında geldi ve  hergün onlarca Filistinli öldürmekten,evlerini yakıp yıkmaktan ve işsiz bırakarak açlıkla terbiye etmekten geri  durmadı.
Gazze şeridinden İsrail askerlerinin çekilmesinin ardından  herşeyin daha iyi olacağı yalanı pompalanmış ve faşist  Filistin kasabı şaron “barışçı” olarak lanse edilmiş ve  Arafat’tan sonra Filintin’le İsrail arasında yeni bir dönemin açıldığı   ifadelendirilmişti.Neki durumun hiçde öyle olmadığını İsrailin suikastlerinin sürmesiyle, Filistin ile İsrail arasındaki çatışmalar son günlerde giderek artış gösterdi. Birkaç ay önce ilan edilen ateşkes anlaşması ve Filistin Ulusal Yönetimi lideri Mahmud Abbas’ın “temkinli” politikaları dolayısıyla tek taraflı olarak kısmen durulan çatışmalar, İsrail’in saldırgan tutumu ile yeniden hortladı. Gerçi Abbas ile Şaron arasında  görüşmelerde  İsrail askerlerinin, Filistinli sivilleri acımasızca katletmesinin önüne hiç bir zaman geçememişti. Bunun en açık göstergesi; Gazzeden çekilmesinin ardından Hamas’ın gösterisine saldırıda bulunması,15 kişinin ölümü,onlarca kişinin yaralanması ve ardından süren özel hedefleri vuran suikatlarin sürmedsi İsrail siyonist devletinin hiçde “barşdan” yana olmaığını gösteriyordu.
1948’lerden bu yana binlerce Filistinli’yi katleden İsrail her seferinde kendisini “haklı” çıkarmaya çalışmış ve bölgedeki çatışmalar ile terörün tek sorumlusu olarak Filistinliler’i göstermişti.
Öyle ya, bölgedeki asıl işgalci Filistinliler’di! Kutsal kitapta “vaadedilmiş toprakları” kirletenler de onlardı, ve hatta yıllardır tüm barış görüşmelerine geçit vermeyip, terörü ve vahşeti besleyenler de...
Fakat, ABD destekli siyonist İsrail yönetimlerinin düzmece belgelerine ve yalanlarına prim vermeyen birçok gazeteci, aydın ve araştırmacı bölgeye giderek gerçekleri kendi gözleri ile gördüler. Yarım asırı aşkındır İsrail tank ve bombardımanlarının gölgesinde hayatta kalmaya çalışan ve direnen Filistinliler ile görüştüler, İsrailli ve yabancı barış eylemcilerinin anlattıklarını dinlediler ve bu gerçekleri dünyaya duyurmaya çalıştılar. İsrail’in bölgedeki inkarcı ve imhacı tutumlarını tüm çıplaklığıyla gözönüne seren ve ülkemizde de bazı gazete ve dergilerde yayımlanan bu araştırmalar, belgeler ve makaleler ile daha fazlasını “Filistin - İsrail dosyası” adlı kitapta derleyen Gabris Altınoğlu, adı geçen kitap sayesinde bölgede yaşananları 28 Eylül 2000’de patlak veren 2. Filistin İntifadası’ndan bu yana okuyuculara aktarmaya çalışıyor. Amira Haas’tan, Suzanne Goldberg’e; Orla Guergin’den, Danny Rubenstein’e ve Muhammed Ömer’den, Leyla El Haddad’a değin geniş bir gazeteci perspektifinde derlenen kitapta ayrıca, Robert Fisk, John Pilger’ın Ortadoğu ve özellikle Filistin üzerine kaleme aldığı makaleleri de bulunuyor.
Filistin Enformasyon Merkezi (PIC) ve başka birçok uluslararası kurumun bölgedeki işgal vahşetine ilişkin yaptığı çalışmalar ile desteklenen çalışmanın, ilgi çekici bölümlerinden biri ise, Filistin’deki barış eylemcileri ile ilgili olan bölümü. 2003’te Gazze Şeridi’nde İsrail dozerleri altında can veren ABD’li insan hakları gönüllüsü Rachel Corrie’nin mektupları da kitapta yer alıyor.
Kitapta, Yahudi gazeteci ve aydınların da birçok makale ve araştırmasına yer veriliyor. 20 yüzyılın başlarında sömürgeci Britanya desteği ve 1940’lı yıllarda Nazi zulmünden kaçarken bölgeye gelen ve yerleşen Yahudilerin, emperyalizm beslemesi siyonist ve ırkçı İsrail egemenlerine prim vermemeleri gerektiği konusunda ortaklaşan İsrailli yazarlar, iki kardeş halkın düşmanlarının aynı olduğuna dikkat çekiyorlar. Bu bağlamda, durumu en olur biçimde ifade eden İsrailli aydın İsrail Şamir, 8 Kasım 2001 yılında keskin nişancılar tarafından öldürülen 13 yaşındaki “küçük general” Faris Ode için kaleme aldığı “Faris’e Övgü” adlı makalesinde (20 Mayıs 2001), “Onlardan bağışlanmamızı dilememiz, çoktandır yitirmiş bulunduğumuz kardeşlerimiz gibi onlara sarılmamız ve onlardan öğrenmemiz gerekiyor. Bugünkü karanlıktan sızan biricik umut ışığı bu...”
İsrail devletinin kuruluşu, Filistin ve diğer tüm Ortadoğu halkları tarafından “El Nakba” (Büyük Felaket) olarak anlandırıldı. Bu kanlı dönemde Filistinliler; emperyalistlerin de göz yummasıyla, kent ve köylerden sürüldü ve toplu katliama tabi tutuldular. İşte o günden itibaren tarlalardaki sabanları bırakan Filistinliler, kırık dökük silahları ile dünyanın en donanımlı ve vahşi ordularından biri olan İsrail ordusuna bugüne değin savaştılar.
Diğer yandan son günlerde ise İsrail bir göstermelik “Gazzede geri çekilme planı” safsatası propaganda ediyor. Ancak Gazze Şeridi’ni boşalan  İsrail, yarım aşkındır işgal ettiği toprakları asıl sahiplerine Filistinlilere bırakırken  bölgeyi yaşanmaz hale getirmeyi de ihmal etmiyor. Barış görüşmeleri sırasında Filistinli direnişçileri “terörist” diye suçlayan Şaron ve yardakçıları, Gazze’de göstermelik çekilip ama   kuşatmayı sürdürürken, bölgeye yeni “utanç” duvarları örerek ablukayı arttırmaktan geri durmuyor.
Ancak onyıllardan bu yana  silah,taş ve sopayla savaşan Filistin halkı, İsrail’e karşı direnmeye devam ediyor. Bu onurlu direniş, son evrede umut dolu yeni bir özgür filistinin kuruluşuyla sonuçlanacaktır.İşte kara yalan ve çarpıtmalarla  haklı ve meşru Filistin halkının işgale ve kuşatmaya karşı gözden düşürülmeye çalışılan  direnişin,gerçeklerini tanıklardan öğrenmek ve emperyalist ve siyonist  gerici propogandaların  çarpıtlamalarını görmek için  Garbis Altınoğlu’nun  hazırlamış olduğu ve Pozitif yayınlarından çıkan “Filistin - İsrail dosyası”;adlı  derlemenin okunması ve Filistin direnişinde gerçeklerin öğrenilmesi gerekiyor.