Ülkemizde işçi sınıfının politik öncüsünün gelişimini önlemek için burjuvazi değişik savaş hilelerine baş vurmuş, olmadık şiddet yöntemleri ile devrimci sosyalizmin bir çok parlak önderini ve örnek militanın imha etme .yolunu tutmuştur. İmparatorluğun yüzlerce yıllık yönetim deneyinin mirasçısı burjuvazi gelişkin bir sınıf bilincine ve karşı-devrimci mücadele deneyimine sahiptir. Bir köpek gibi keskin bir burnu vardır ve iyi koku alır. Bilir ki, işçi sınıf ve geniş yığınlar bağımsız bir politik güç olarak örgütlenemezse, direnip karşı koyamaz ya da karşı koysa da ezmek zor olmaz. Daha küçük daha dar bir hedefe saldırarak, proletaryanın komünist öncülerini imha ederek, dağıtarak yığınlar üzerindeki baskı sürekli kılınabilir.

Ülkemizde devrimci sosyalizm, faşizmin azgın saldırıları altında gelişebilmek için büyük çabalar harcamış büyük fedakarlıklara katlanmışlar. Bu çabalar boş değildir, büyük bir davanın zaferi, ancak böylesine büyük özverilerle hazırlanalabilir. Faşizm devrimci ve sosyalizmin en iyi militan ve önderlerinin kanını dökmek ve yok etmek için alçakça cinayetler işlemekten geri durmamıştır. Bu çok iyi biliniyor; bir başka şey daha var, devrimci sosyalizm daha da iyi önderler ve militanlar yetiştirmeyi başararak gelişip güçlenecektir. Devrimci sosyalizmin şehitlerinin kanlarıyla sulanan bu mücadele toprağı proletaryayı zafere götürecek, Öncüsünü yaratacak, daha çok Önder ve militanlar yetiştirererek düşenleir yeri doldurulacaktır.

Marksizm-Leninizm'le donanmış, işçi sınıfının kurtuluşu davasına tutkuyla bağlı, bükülmez önderler ve örnek militanlar kavgada yaşamlarını ortaya koyarken gözleri geride değildi. Davaları, yoldaşları ve daha sonraki devrimci kuşaklar tarafından zafere götürecek komünist hareketin önder ve kadrolarının yüreklerinde ve bilinçlerinde her an yankılanması gereken, ölmez vasiyetlerdi.

Biz bugün bunları nasıl yapabiliriz? ki yaptıklarımızın içinde onları yaşatabilelim. Sadece onlar gibi ölmek değil, onlar gibi yaşayabilmek ve savaşabilmek: Kendimizle, yetersizliklerimizle, hatalarımızla, önümüze dikilen sayısız engellerle. O doruklar tam da bu eteklerin üzerinde yükselir. Yiğitlik de, kahramanlık da, fedakarlık da yaşamda gerekli niteliklerdir, erdemlerdir. Sadece ölümde ya da ölüm anı için değil. Biz ancak bu erdemleri kuşandığımızda, kendi kişilik özelliklerimiz haline getirdiğimizde onları anmış ve mücadelemizde yaşatmış oluruz. Bunları yapmadan, sadece yıldönümü günlerinde ceketimizi alıp anmalara katılmanın, onları mücadelemizde yaşatma anlayışıyla bir ilgisi yoktur.
Ama yalnızca bu kadar da değil. Devrim şehitleri, adları üzerinde, devrim ve sosyalizm için mücadele içerisinde öldüler. Onları bizim için değer haline getiren, bu mücadele dolu yaşamlarıdır. Biz bu yaşamların içeriğini belirleyen idealleri gerçekleştirmek yolunda ilerlemeden, bunun için her gün sınırlarımızı zorlayan bir çaba içinde olmadan anılarına bağlı kalmış ve onları anmış olamayız. Onların amaç ve ideallerini başta işçi sınıfı olmak üzere emekçi kitlelere mal etmek için soluksuz bir emek harcamadan onları mücadelemizde yaşatmış olamayız.
Kuşkusuz onları mezar başlarında, sokak eylemlerinde anmak, onlara açıktan sahip çıkmak da son derece önemlidir. Ama yukarıda söz ettiğimiz gerekleri yerine getirmeden, sadece takvimsel bir gün çerçevesinde yapılan bu tip anmalar giderek amacından uzaklaşarak, içi boşaltılmış ritüellere dönüşmekten kurtulamaz.

Şehitlerimiz, örnektir bizler için. Hele böylesi karmaşık, böylesi bulanık, zor süreçlerde. Bir İbrahim Kaypakkaya, bir İrfan Çelik , bir Münir Dışkaya, bir Kemal Yazar, bir Aliekber Çiçek … herbiri mücadelenin farklı tarihsel kesitlerinde, farklı biçimlerde de olsa, şaşmaz bir biçimde hep aynı doğrultuyu gösterdiler. Yaşamlarında olduğu gibi, ölüm anlarında da, devrim ve sosyalizm, komünizm bayrağını, yaşamları dahil her şeyin üzerinde tutarak, her türlü tereddüt ve ikircikten uzak oldular. Bu yüzden gerçek birer kutup yıldızıdırlar onlar . En fırtınalı, en karanlık sularda rotamız onlara dönük olmalı ve onlardan öğrenip, erdemleriyle donanarak devrim ve sosyalizm savaşımına daha sıkıca sarılarak, ileriye atılmalıyız. İşte ancak o zaman şehitlerimize verdiğimiz söze bağlı kalır ve onların ideallerini yaşatabiliriz.