"Silikozis hastası kot işçileriyle dayanışma gecesi” 26 Aralık akşamı İstanbul Gaziosmanpaşa Eftelya Düğün Salonu’nda yapıldı.

Kot İşçileri Birliği’nin düzenlediği geceye 150 kişi katıldı. Aslında dayanışma gecesine katılım beklenenin çok altındaydı. Bu durum kot İşçilerinin çalışma koşulları ve Silikozis hastalığında ölümlere dur deme çağrısına yeterli bir duyarlılık gösterilmediğini gösterdiği gibi dayanışma gecesine işçilerin katılımı oldukça sınırlıydı. Buda işçilerin katılımı için ciddi bir çalışma yapılmadığını gösteriyordu.

Devrim ve iş cinayetlerinde yaşamını yitirenler anısına yapılan saygı duruşuyla başlayan gecede Kot işçileri adına bir kişi ” Silikozis hastalığına yakalanarak yaşamını yitiren kot işçilerinin hikayelerini aktardı. Silikozis hastası kot işçileriyle dayanışmayı yükseltmek, kot işçilerinin yaşadığı temel sorunlara dikkat çekmek amacıyla etkinlik gerçekleştirdiklerini söyledi.

Dayanışma gecesi, kot işçilerinin çalışma ve yaşam koşullarını anlatan görüntülerden oluşan sinevizyon gösterimiyle devam etti.

DHB okurları ve bir kısım devrimci kurum ve çevrelerinin katıldığı, aynı zamanda mesaj göndererek Kot işçileriyle dayanışmalarını dile getirirken , etkinlik programında Nurettin Güleç, Hasan Ali Sezer, Raber, İlkay Akkaya ve Hasan Sağlam sahne aldılar ve hep birlikte “Kot işçisi yalnız değildir!”, “Yaşasın Kot Mücadelesi!” v b. sloganların atılması ve hep birlikte hala durulmasıyla son buldu.

Krizin emekçileri her bakımdan vurduğu ve politik ortamda duyarlılık ve mücadele istemlerinin arttığı, fabrika direnişlerinin yayılmaya doğru yol aldığı koşullarda örgütlenen Kot İşçileriyle dayanışma gecesine beklenenin altında katılım olması, dayanışma etkinliğinin düzenleyenlerin kitlelerle ne kadar sıkı bağ içinde olduklarını ve durumlarını oldukça abarttıklarını gösteriyordu.

Kahrolsun Ücretli Kölelik Düzeni!

Yaşasın İşçilerin Birliği ve Örgütlü Mücadelesi!

Bir yandan işsizlik, yoksulluk, sefalet öte yandan faşist baskı terör emekçi halkları teslim alma ve etkisiz hale getirmenin araçları olarak pratiğe sürülüyor. Susku kumpası içinde boğulmaya çalışılan işçilerin,emekçilerin ve Kürt ulusunun ,demokrasi ve özgürlük sesleridir. Çünkü nerede baskı ve sömür varsa orada mutlaka eskiyi yıkıp yeni kurmak için başkaldırı ve direniş olmuştur. Daha çok baskı zulüm ve yozlaştırılmış kültürel değerlerle ayakta kalmaya çalışan emperyalizmin ve uşakları için artık hiç bir yerin güvenli olmadığı görülüyor.

Bak Irak halkları işgalci sömürgecilere karşı direniyorlar, Yunanistan da yoksul işçi ve emekçiler, gençler ayağa kalkarak küreselleşmeye “artık yeter “ diye ileri atılıyorlar. Kürt halkı inkar ve imhaya karşı serhildanlara kalkışıyor. Dünyanın dört bir yanında emperyalist küreselleşmenin yıkımına karşı devrimin ayak sesleri yükseliyor. Bu durum önümüzdeki süreçte devrimci mücadelenin daha bir sertleşerek gelişeceğini gösteriyor. İşte tamda bu durumda, faşist diktatörlüğün topyekun saldırısına karşı top yekûn karşı durmak için devrimci ve komünistler olarak eylem ve güç birliğini her alanda örüp ileri taşıyarak hazırlık yapmak, yoksulluk,sefalet ve işçi kıyımı terörünün önünü almak, çalışma ve yaşam koşullarındaki olumsuzluğu, ölümleri ve yıkımları engellemek, Kot işçilerinin ölümüne ve sakat kalmasına neden olan ağrı çalışma koşullarına dur demek için önem taşıyor.

İşçiler,emekçiler vahşi sömürü koşullarında çalıştırılarak yaşamları riske atılıyor. Örgütsüz ve dağınıklıktan yararlanan burjuva kapitalist sistem daha fazla kar için Kot işçileri örneğinde görüldüğü gibi zehir saçıyorlar. Daha fazla kar için öldürülüyoruz, sakat kalıyoruz ve geleceğimiz karartılıyor. Ama şunu bilmeliyiz ki üreten ve yaratanlar olarak çaresiz değiliz. Çare örgütlülüğümüzde, sınıf bilincimizde ve gücümüzün ayırdına vararak mücadele etmemizden geçiyor. Umur kendi kollarımızdadır. Onun için örgütlenip bilinçlenip, kapitalist sömürü düzenine karşı mücadeleye atılarak, ölümlere ve zulümlere dur demeliyiz. Kurtuluşumuz devrimde ve sosyalizmdedir. Çünkü kocamış dünyayı yıkıp yeniden kurmanın başka bir yolu yoktur.